Ég hef bara eitt að segja:
farið að logga ykkur inn á skype!
ég er "talavidgudnyju".

Þessi síða er viðbjóðsleg! Í augnablikinu eru 3 mismunandi blikkandi og skrollandi auglýsingar á síðunni í einu, ein af þeim tekur yfir tölvuna mína og framleiðir hljóð, og allar auglýsa þær eitthað sem ég vil helst ekki vera minnt á, eins og íslenskar fermingargjafir.
Nei, þessi síða er álíka hugguleg og amerískur sportbar, eða kringlubíó.
Semsagt, ef ég fyllist hetjumóð opna ég mér nýjan stað, hér er ómögulegt að vera, og þá sendi ég ykkur póst.
liebe gruesse
Gudny

Ég er með örlitla innilokunarkennd í stórborginni, ég hlakka svo til að hitta ykkur um jólin, sjá Esjuna, snjóinn og himininn sem er milljón sinnum stærri í Reykjavík en hér.....
Ég hlakka meira að segja til að sitja með Ingimari í bíl á Ártúnsbrekkugötunni þarna sem liggur niður í bæ. Það sem ég hlakka ekki til er að fatta að tobba kemur ekki heim. Ég styð Tobías heim.

Þetta er nú örugglega ekki rétt skrifað hjá mér.
Svo veit ég ekki hvort ég tek undir þetta, hefndin fór nú ekki vel með land vort hér á árum áður.
Ég veit ekki hvort það er þýskaland, eða bara nóvember.
æ, ég kann ekki að blogga lengur. En ég sakna ykkar.

hefur verið opnuð. Ég er komin með flickersíðu, þar sem að ég vil halda möguleikanum opnum að birta myndir af vinum, kunningjum eða jafnvel sjálfri mér, ofurölvi eða á annan hátt ósiðsömum er ég með þær læstar, allt of flókið að þurfa að taka ákvörðun um hverja og eina. Svo sendið mér póst ef þið viljið sjá.

Því miður er ansi langt síðan ég varð vitni að ósiðsamlegri hegðun. Það var kokteilpartý hjá félaga Freyju í djassdeildinni á laugardag, en í staðinn fyrir að fara og leita að Jarvis Cocker hins nýja árþúsunds fór ég í háttinn um tíuleytið. Ef þið kíkið á myndirnar sjáið þið ástæðu þess að ég er farin í háttinn fyrir myrkur og vakna við sólarupprás.

Hvernig er staðan? Ég spyr mig, held að þetta sé vel gerð hryllingsmynd, á yfirborðinu lítur ekkert út fyrir að vera að gerast, en nærmyndir af kóngulóm að læðast yfir hvít lök, furðuleg og teygð rafhljóð að kvöldlagi, og óvæntar og óútskýrðar kvalir sem lýsa sér í andlitsdráttum söguhetjunnar þar sem hún situr í almenningsvögnum (ætli það sé sönnun, eða sársaukafull minning?), segja mér að setja sængina fyrir annað augað.
Allir vita að svona mikil einbeiting, fjarlægð og furðulegheit geta bara endað í einn hátt: í blóðugu endatafli, þar sem söguhetjan þarf að beita kænsku og líkamlegum yfirburðum til að ráða niðurlögum hins illa.
Já, ég er hin útvalda, ég mun mæta Dr. Wolff, og þrátt fyrir að vera með lítil brjóst, bumbu og undirhöku ætla ég ekki að deyja á fyrsta korterinu.



Andreas: Diplompruefung, kein kaffee.

Fáir eru jafn góðir í að þroskast og afmælisbarn dagsins, samfellt og örugglega. Sem betur fer hefur honum tekist að gera það án þess að hætta að vera himgimp.
Gleðilegt Sushi, sæti.

Það er ekki bara margt í mörgu, heldur býr líka margt í djúpinu. Hér er ég komin aftur í sömu yndislegu berlínarbúbbluna mína en ekki er allt eins og var.
Ég byrja daginn að vísu á sama hátt og oft áður með því að rölta á appelsínugula kaffihúsið á horninu, en á leiðinni hefjast ástríðufullir endurfundir húðar minnar við sólina, og ég sé svo margt fólk sem ég ekki þekki og fatta að ég er að horfa í augun á öllum til að gá hvort ég þekki þá. Svo ég hætti því og fer að horfa niður, þangað til ég rek augun í berar táslur, sem labba yfir sama skítuga malbikið, svo ég fer að velta fyrir mér hvort að eigandi þeirra sé kannski FKK heima hjá sér.
Stuttu síðar fell ég í stafi yfir grænmetinu í bio-búðinni, sem kostar samt minna en í bónus.
Á einhvern undursamlegan hátt er Berlín ný, og ég er ný. Þá veit maður það, endurnýjunarhraði minn eru uþb 10 dagar. Veröld ný og góð...

Jæja krakkar, ef ég væri ameríkani mundi ég örugglega segja: mér líður eins og milljón dollarar. Þrátt fyrir brjálæðið í heiminum, hitann, skýrsluna og svo framvegis. Skýrslan gengur reyndar massahratt í augnablikinu, álíka hratt og vatnsflaskan við hlið mér, sem einnig er í réttu hlutfalli við svitapollinn á gólfinu. Ef hann gufaði ekki jafn óðum upp.

Ef ég er að drekka bjór og hlusta á Frank Ferdinand, er ég þá að læra undir próf?
Ekki. hmm.
En ef ég er samt alveg að lesa og er með blýant í hendinni?
Oh, þið eruð hörð.
Takk fyrir þið sem munduð eftir afmælinu mínu, hvort sem þið voruð á fjöllum, í amríku, með hausverk eða annarsstaðar. Hér var haldið villt teiti, sem ég því miður tók ekki fullan þátt í vegna eftirkasta af Íslandsdvölinni og ómannlegra fórna til að skila skýrslu daginn eftir að ég kom heim, sem var svo fylgt eftir með guðdómlegum afmælispönnukökum frá Freyju daginn eftir.

Mér hefði aldrei dottið í hug hvað það er erfitt að læra undir svona staðið, fallið próf. Hvar er hugsjónin, í dag er dagurinn til að lifa og hrærast með atómum og mólekúlum, svona meðvitað. Þau snúast, titra, lenda í allskonar flóknum víxlverkunum við sjálfa sig og aðra, og senda frá sér skilaboð og róf sem getur verið erfitt að túlka. Maður verður að kunna á þau aðeins. Jæja litlu Mólekúl, nú ætlar Guðný frænka að koma og skilja ykkur. Einn tveir og nú.

Það var svo gott og gaman að koma heim að ég ætla að koma aftur! frá 1 til 15 ágúst verð ég á Íslandi að drekka kaffi á sæbóli, hanga í símanum, og jafnvel drekka appelsín. Trúið þið því , að vikan var svo stutt að ég náði ekki að drekka eina einustu appelsín? Það, og að Ísland er að breytast í kapítalíska Martröð með Morðóðu ívafi. Þ.e. það er ekki hægt að kaupa Appelsín neinstaðar, bara kók.
Þið sjáið, ég verð að koma heim, hér skilur enginn að það sé fyndið að stuðla.
Ég hélt að ég mundi frjósa í hel, en samt er einhver týnd ættjarðarást að skjóta upp kollinum og heimta fjöll, sjó, raunveruleika, og auðvitað mitt heittelskaða fólk.
Já: að praktísku máli:
Er einhver að fara til Berlínar í fyrrihluta Ágústmánaðar? Ég vil swinga íbúðinni minni fyrir samastað í Reykjavík. (og ekki hafa áhyggjur Baldur, bróður þinn gengur engu að síður að gestaherberginu vísu)

guðný

Knús sætilús.
Stundum er heimurinn fullur af afturfótum, samvöxnum vid vekjaraklukkur og blómstrandi tré. Kaldur sviti. Internetleysid hefur ymiskonar ahrif. T.d. ma eg ekki fara heim nuna, thvi ad tha get eg aldrei klarad skyrsluna fyrir manudag. Auk thess sem eg hef lofad ad blasa sapukulur fyrir born og telja theim thannig tru um ad edlisfraedi se skemmtileg.
Nidur med tré.
Nidur med vekjaraklukkur
Upp upp mitt geð og öll mín sál?
p.s. ég er búin að uppfæra simanumer + busetu

Hæ ég er flutt til Friedrichshain, og komin með nýtt símanúmer og heimilisfang. Og ekki með internetid. Thetta thydir ad eg er ekki buin ad gleyma ykkur tho ad eg skrifi ekki og se ekki a msn.